• Blog 18 Ik zit in een messed-up relatie

    Ik heb je lief. Ik zorg goed voor je. Ik geef je gezond voedsel (en soms ook gewoon iets wat heel ongezond is maar waarvan ik weet dat je het heel lekker vind). Ik neem je mee op reis, de hele wereld over. Ik warm je op als je het koud hebt. Ik ben degene die je weer aan het lachen maakt als je er helemaal doorheen zit. Ja lol hebben we zeker, alleen vergaat het lachen mij de laatste tijd een beetje.

    Neem nou bijvoorbeeld het sporten. Dat doen we ook altijd samen. We weten allebei dat dat hard nodig is, maar keer op keer gooi jij roet in het eten. Dan is het weer je knie, dan ben je te moe, dan heb je een avond gedanst en kan je weer niet lopen. Ik ben je smoesjes een beetje zat. Ja sporten is hard werken, maar je weet hoe goed het voor je is en dat je het hard nodig hebt. Je conditie wordt er beter van en je gaat er ook nog eens beter uit zien. Maar nee, hoor, je trekt gewoon je eigen plan.

    Niet alleen bij het sporten doe je dat. Keer op keer doe je mij verdriet en schaad je mijn vertrouwen. Je blijft gewoon je eigen ding doen. Mensen zeggen dat een ezel zich geen drie keer stoot tegen dezelfde steen. Nou ik dus wel. Vertrouwen is sneller afgebouwd dan opgebouwd. Heel langzaam kwam het vertrouwen na de vorige keer weer terug en toen: BAMMM! Je dacht zeker dat ik er niet achter zou komen? Nou gelukkig heb ik de foto’s nog. Ik moest echt een paar keer kijken, want ik geloofde mijn ogen niet. Niet nog een keer. Het was echt waar en ik heb keihard bewijs.

    Deze keer heb ik de touwtjes echter strak in handen genomen. Het is gedaan met je vrijheid. Ik ben er klaar mee en heb maatregelen genomen. Behoorlijk heftige al zeg ik het zelf, maar het is nodig want jij kan niet meer helder denken. En geloof me, je word er echt niet mooier op maar ik doe het uit liefde en in de hoop dat wij nog vele jaren samen van het leven kunnen genieten. Ik hoop dat het afdoende is, want jij bent erg creatief, maar ik hoop dat het nu hier bij blijft.

    Mijn lijf en ik zitten in een messed-up relatie. De afgelopen 4 jaar brengen wij boksend door. De ene ronde wint mijn lijf, de andere ronde win ik en er lijkt geen einde aan te komen. Soms vraag ik me af wat ik er nog meer aan kan doen. Ik doe er al alles aan. Volgens mij vergeet mijn lijf dat wij het toch echt samen moeten doen.

    Lief lijf, ik kan het niet alleen. Snap dan toch dat je niet weg kan. Waar je ook gaat, ga ik met je mee. Kunnen wij afspreken dat als deze crisis achter de rug is, we ALLEBEI hard gaan werken aan onze relatie en niet alleen ik? Dan beloof ik je dat ik je volgend jaar, als we 50 jaar samen zijn, mee neem op een fantastische vakantie waarbij jij op je luie reet op het strand van Zanzibar kan liggen en ik je trakteer op een heerlijke kokosnoot. Aan jou de keuze!